இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம்

தத்துவம்: ஒரு வாழ்வியல் கண்ணோட்டம்

நாம் நடைமுறையில் எதையெல்லாம் சாதிக்க விரும்புகிறோமோ, அதைப் பற்றி நாம் கொண்டிருக்கும் தெளிவான ஞானமே தத்துவம் ஆகும். சுருக்கமாகச் சொன்னால், உலகத்தையும் அதில் மனிதனுடைய இடத்தையும் பற்றிய கருத்துகளின் அமைப்பே அல்லது உலகக் கண்ணோட்டமே தத்துவஞானம் எனலாம்.

தத்துவம் என்பது வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் அல்ல; அது வர்க்க நலன்களுடனும், அரசியல் மற்றும் சித்தாந்தப் போராட்டங்களுடனும் ஆழமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. சமூகத்தின் மீது அது ஏற்படுத்தும் தாக்கம் மிகப்பெரியது. புதிய லட்சியங்கள், அளவுகோல்கள் மற்றும் கலாச்சார மதிப்பீடுகளை உருவாக்க தத்துவம் உதவுகிறது.

பொருளுக்கும் ஆன்மாவுக்கும் உள்ள உறவு என்ன? வாழ்நிலைக்கும் உணர்வுக்கும் உள்ள தொடர்பு என்ன? இந்த உலகம் நம்மால் அறியப்படக்கூடியதா? — போன்ற அடிப்படையான கேள்விகளைத் தத்துவம் எழுப்புகிறது.

இந்தக் கேள்விகளை அணுகும் முறையைக் கொண்டு, தத்துவத்தை இரு பெரும் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்:

1. கருத்துமுதல்வாதம் (Idealism)

ஆன்மீகவாதத்தை முன்மொழிபவர்களுக்கு ‘கருத்து’ அல்லது ‘எண்ணம்’ (Mind/Idea) என்பதே பிரதானம்.

• இவர்களுடைய வாதப்படி, மனிதனின் மனம்தான் பொருட்களை உருவாக்குகிறது அல்லது பிரதிபலிக்கிறது.

• நாம் ஓர் அறையை விட்டு வெளியேறிவிட்டால், அங்குள்ள பொருட்கள் அனைத்தும் மறைந்துவிடும்; மீண்டும் அறைக்குள் நுழையும்போதுதான் அவை மீண்டும் உருவாகின்றன என்று இவர்கள் கருதுகிறார்கள்.

• அதாவது, மனிதனின் சிந்தனைக்கு வெளியே ‘உலகம்’ அல்லது ‘பொருள்’ என எதுவும் புறநிலையில் (Objective reality) தனித்து இருப்பதில்லை. எண்ணங்கள் இல்லாவிட்டால், பொருட்களும் உலகமும்கூட இல்லாமல் போய்விடுகின்றன.

• பொருளை விடக் கருத்தே முதன்மையானது என்பதால் இது கருத்துமுதல்வாதம் எனப்படுகிறது.

2. பொருள்முதல்வாதம் (Materialism)

மார்க்சியம் கருத்துமுதல்வாதத்தை நிராகரித்து, பொருள்முதல்வாதத்தை முன்வைக்கிறது.

• இந்த உலகம் யாராலும் படைக்கப்படவில்லை. உலகமும், அதிலுள்ள உயிர்களும், பொருட்களும் மனித மனத்தைச் சாராமல் சுயேச்சையாகவும் புறநிலையாகவும் இயங்குகின்றன.

• இந்தப் பிரபஞ்சம், பொருள் மற்றும் இயற்கை ஆகியவைதான் மனதைப் படைத்தன. மனம் பொருளை உருவாக்குவதில்லை; மாறாக, பொருளே மனதை உருவாக்குகிறது.

• இதை விளக்கும் பிரெட்ரிக் ஏங்கெல்ஸ், “மனம் என்பது பொருளின் அதி உன்னதமான ஒரு படைப்பு” என்கிறார். நமது உணர்வும் சிந்தனையும் புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டவையாகத் தோன்றினாலும், அவையெல்லாம் உண்மையில் ‘மூளை’ என்கிற பொருளாலான உடல் உறுப்பின் விளைவுகளே ஆகும்.

• சுருக்கமாக, இந்த உலகமும் அதிலுள்ள பொருட்களும் நம்மை (நமது மனதை) சார்ந்து இயங்கவில்லை.

மார்க்சியத்தின் இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம்

ஏற்கெனவே பலரும் விளக்கிய பொருள்முதல்வாதத்தை, கார்ல் மார்க்சும் ஏங்கெல்சும் ஹெகலின் தத்துவத்தின் உதவியுடன் அடுத்தக் கட்டத்துக்கு எடுத்துச் சென்றனர். அதுவே இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் (Dialectical Materialism) எனப்படுகிறது.

ஜார்ஜ் போலிட்ஸர் தனது ‘மார்க்சிய மெய்ஞானம்’ நூலில் கூறுவது போல, இது நீட்டி முழக்கி விவாதிக்க வேண்டிய மர்மமானதோ அல்லது கடினமானதோ அல்ல; இதை மிகச் சாதாரணமாகவும் எளிமையாகவும் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

இயக்கவியலின் அடிப்படை:

பிரபஞ்சம் என்பது எவ்வித மாற்றமும் இல்லாத, நிலையான பொருட்களின் தொகுப்பு என்கிற ‘இயக்க மறுப்பியல்’ (Metaphysics) கருத்துக்கு எதிராகத் தோன்றியதுதான் இயக்கவியல். உலகில் எந்தப் பொருளும் நிலைமாறாமல் அப்படியே நீடிப்பதில்லை. ஒவ்வொரு பொருளும் தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டும், மாறிக்கொண்டும் இருக்கிறது. நமது சிந்தனைகளும்கூட ஓயாமல் மாறிக்கொண்டும் இயங்கிக்கொண்டும் இருக்கின்றன.

ஏங்கெல்ஸின் விளக்கம்:

தனது ‘டூரிங்குக்கு மறுப்பு’ (Anti-Dühring) நூலில் ஏங்கெல்ஸ் இந்த இயக்கவியலை மிக எளிமையாகப் பின்வருமாறு விளக்குகிறார்:

“இயற்கையைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள், அல்லது மனித வரலாற்றைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள், அல்லது நமது அறிவு செய்யும் வேலைகளைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். எதைப் பார்த்தாலும் நம் முன்னே தெரியும் முதல் காட்சி என்ன? எல்லையற்ற பரஸ்பர உறவுகளும், ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்த வினைத்தொடர்புகளுமே ஆகும். எந்தவொரு பொருளும் தனித்து நிற்பதில்லை; அனைத்தும் ஒன்றையொன்று சார்ந்தும், இடைவிடாது இயங்கிக் கொண்டும், முடிவில்லாமல் மாறிக் கொண்டுமே இருக்கின்றன.“