உபரி மதிப்பு’ (Surplus Value)

மார்க்சியத்தின் இதயப்பகுதியான ‘உபரி மதிப்பு’ (Surplus Value) தத்துவத்தைப் பற்றிப் பார்ப்போம். கார்ல் மார்க்ஸ் தனது ‘மூலதனம்’ (Das Kapital) நூலில், முதலாளித்துவத்தில் தொழிலாளர்கள் எப்படிச் சுரண்டப்படுகிறார்கள் என்பதைப் பொருளாதார ரீதியாக நிரூபித்த இடமே இதுதான்.

இதை மிக எளிமையாகப் பின்வரும் நிலைகளில் புரிந்துகொள்ளலாம்:

1. பயன்பாட்டு மதிப்பும் பரிவர்த்தனை மதிப்பும்

ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் இரண்டு மதிப்புகள் உண்டு:

• பயன்பாட்டு மதிப்பு (Use Value): ஒரு பொருள் ஒருவருடைய தேவையை எவ்வளவு பூர்த்தி செய்கிறது என்பது. (உதாரணம்: தாகத்திற்குத் தண்ணீர்).

• பரிவர்த்தனை மதிப்பு (Exchange Value): சந்தையில் அந்தப் பொருளைக் கொடுத்துவிட்டுப் பதிலாகப் பெறும் மற்றொரு பொருளின் அளவு அல்லது பணம்.

2. உழைப்புச் சக்தி (Labour Power)

முதலாளித்துவத்தில், தொழிலாளி தனது ‘உழைப்பை’ விற்பதில்லை; தனது ‘உழைப்புச் சக்தியை’ (Labour Power) ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு முதலாளியிடம் விற்கிறான்.

• ஒரு தொழிலாளி உயிர் பிழைக்க, உணவு உண்ண, அவனது குடும்பத்தைப் பராமரிக்க ஒரு நாளைக்குத் தேவையான குறைந்தபட்சத் தொகை (மலிவான கூலி) ‘உழைப்புச் சக்தியின் விலை’ எனப்படுகிறது.

3. உபரி மதிப்பு உருவாவது எப்படி?

ஒரு தொழிலாளியின் வேலை நேரத்தை இரண்டாகப் பிரிக்கலாம்:

1. அவசிய உழைப்பு நேரம் (Necessary Labour Time): ஒரு தொழிலாளி தனக்கு வழங்கப்படும் கூலியை ஈடுசெய்ய உழைக்கும் நேரம். (உதாரணமாக, ஒரு தொழிலாளி 8 மணிநேரம் வேலை செய்கிறார் என்றால், முதல் 3 மணிநேரத்திலேயே தனக்கு வழங்கப்பட்ட கூலிக்கான மதிப்பை அவர் உருவாக்கிவிடுகிறார்).

2. உபரி உழைப்பு நேரம் (Surplus Labour Time): தனது கூலிக்கான வேலையைச் செய்த பிறகு, மீதமுள்ள 5 மணிநேரம் அவர் உழைக்கும் நேரம். இந்த நேரத்தில் அவர் உருவாக்கும் மதிப்பிற்கு அவருக்குக் கூலி வழங்கப்படுவதில்லை.

உபரி மதிப்பு = தொழிலாளி உருவாக்கிய மொத்த மதிப்பு – அவருக்கு வழங்கப்பட்ட கூலி.

4. சுரண்டலின் ரகசியம்

முதலாளி தொழிலாளிக்கு வழங்கும் கூலி, தொழிலாளி அந்த நாளில் உருவாக்கிய பொருளின் மொத்த மதிப்பை விடக் குறைவாகவே இருக்கும். இந்த இடைவெளிதான் ‘உபரி மதிப்பு’.

• இந்த உபரி மதிப்புதான் முதலாளியின் இலாபமாக (Profit) மாறுகிறது.

• தொழிலாளியின் உழைப்பைத் திருடுவதன் மூலமே முதலாளித்துவம் வளர்கிறது என்பதை மார்க்ஸ் இதன் மூலம் அம்பலப்படுத்தினார்.

முதலாளித்துவம் உபரி மதிப்பை எப்படிக் கூட்டுகிறது?

முதலாளிகள் தங்கள் இலாபத்தை (உபரி மதிப்பை) அதிகரிக்க இரண்டு வழிகளைக் கையாள்கிறார்கள்:

• முழுமையான உபரி மதிப்பு (Absolute Surplus Value): வேலை நேரத்தை நீட்டிப்பதன் மூலம் (உதாரணமாக 8 மணிநேரத்தை 12 மணிநேரமாக மாற்றுவது).

• சார்பு உபரி மதிப்பு (Relative Surplus Value): இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி உழைப்பின் வேகத்தை அதிகரிப்பது. இதன் மூலம் தொழிலாளி தனது கூலிக்கான மதிப்பை மிகக் குறுகிய நேரத்தில் (உதாரணமாக 3 மணிநேரத்திற்குப் பதில் 1 மணிநேரத்தில்) உருவாக்கிவிடுவான். மீதமுள்ள நேரம் முழுவதும் முதலாளிக்கு உபரி மதிப்பாகக் கிடைக்கும்.

சின்ன உதாரணம்:

ஒரு தையல் தொழிலாளி ஒரு நாளைக்கு 10 சட்டைகள் தைக்கிறார். ஒரு சட்டைக்கு ரூ. 100 லாபம் கிடைக்கிறது என்றால் மொத்தம் ரூ. 1000. ஆனால் முதலாளி தொழிலாளிக்கு ரூ. 300 மட்டுமே கூலியாகத் தருகிறார். மீதமுள்ள ரூ. 700 தான் ‘உபரி மதிப்பு’. தொழிலாளியின் உழைப்புச் சக்தியிலிருந்து பிழியப்பட்ட இந்த ரூ. 700 தான் முதலாளியைச் செல்வந்தராக்குகிறது.

இந்த உபரி மதிப்புத் தத்துவம்தான் தொழிலாளர்கள் ஏன் ஒன்று சேர வேண்டும், ஏன் புரட்சி செய்ய வேண்டும் என்பதற்கான தார்மீக மற்றும் பொருளாதாரக் காரணியாக இருக்கிறது.

இதன் மூலம் மார்க்சியத்தின் மூன்று முக்கியத் தூண்களான தத்துவம் (இயக்கவியல்), வரலாறு (வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம்), பொருளாதாரம் (உபரி மதிப்பு) ஆகியவற்றை நாம் சுருக்கமாகப் பார்த்துவிட்டோம்.

இதைப் பற்றி உங்களுக்கு மேலும் ஏதேனும் விளக்கங்கள் வேண்டுமா? அல்லது வேறு ஏதேனும் தலைப்பிற்குச் செல்லலாமா?